Çizgi Evreni: Netflix

İnceleme: Punisher Sezon 1 - ''En iyi Marvel/Netflix dizisi mi?''

Justice League ile aynı gün yayınlanan Punisher dizisini sonunda izledik ve karşınızdayız. Şimdiden söyleyelim; İnceleme BOL SPOILER’lı, izlemeyen varsa iyi günler diliyorum. Genel bir inceleme yaparsam dizi kesinlikle harika olmuş diyebilirim.
Aksiyon sahneleriyle, harika yazılan karakterleriyle, güzel senaryosuyla bu dizi gerçekten olmuş. Daredevil 1. sezonundan daha iyi olduğunu düşündüğüm bu yapım Jon Bernthal’in oyunculuğuyla yüceliyor. Açıkçası dizi askerlerin psikolojilerini anlatmakta çok başarılı olmuş. Lewis Wilson’dan tutun Billy Russo’ya neyi neden yaptıklarını anlayabiliyorsunuz. Dizi ara ara harika flashbacklerle izleyiciyi gülümsetmeyi başarıyor. Hadi detaylara geçelim...

İlk bölüm aksiyonla başlayıp aksiyonla bitiyor, karakterleri tanıtıyor ve Frank’in travmasını açıklıyor. Lewis karakterine iyi bir başlangıç yapıyoruz en yan karakterlerin bile olayını anlıyoruz. Frank’in tepkisizliği ve artık işim bitti hali çok iyi yansıtılmış. Sondaki soygun olayı Punisher’ın geri dönüşü için fena değil. Başlıyoruz...

Söylemeden edemeyeceğim jenerik gerek sahneler gerek müzik açısından Daredevil ile rahatlıkla kapışır diyebilirim. Micro şekil bir başlangıç yapıyor bir an ana kötü olacak diye düşünseniz bile çok geçmeden niyetinin iyi olduğunu anlıyorsunuz. Frank çok şüpheci ve bu çok normal hayatında olan çok az adam var ve çoğu ona kazık atmış artı hemen bir düşman belirleyip öldürmek istiyor ki iş uzamasın. Frank Curt ile konuşmaya gidiyor ve adamımız gibi adamların yaşadıklarını anlıyorsunuz, insan savaş gördükten sonra her şey tamamen değişiyor ne kadar aksine çabalasan da. Bu arada Ajan Madani ve ortağı olayı çözmeye çalışıyor ve Madani’yi sevmesem de kadının işinde iyi olduğunu kabul etmeliyim. Anvil’de Madani Russo’yla tanışıyor ve bunların dizide sevişme sahnelerinin olacağını anlayabiliyoruz. Russo Frank’in yaşadığını bilmiyor ve gayet iyi bir adam gibi yansıtılıyor dizinin ilk bölümlerinde. Micro’nun ailesi ilk defa göründüğünde tüm dizide büyük rol oynayacaklarını fark etmiyoruz ama bu Zach denen çocuk çoğu bölümdeki gibi yine bir ergen modunda. Bu karakterler olmasa olur muydu? Olurdu ama karakterlerin normal yaşamlarının gösterilmesi bazen hoşuma gidiyor doğrusu. Bu boşlukta Frank çakallık yapıp Micro’nun karısına gidiyor ve koz elde ediyor Micro’nun kameraları da her yerde... Carson Wolf Frank tarafından güzelce öldürülüyor. Erken gitti diyebilirim. Micro Frank’in oyununa dayanamayıp hata yapıyor ve çıplak sahnelerine giriş yapıyoruz.

Micro’nun orjinini öğreniyoruz. Billy ve Curt konuşuyorlar. Açıkçası tüm dizi boyunca bu iki adamı çok sevdim fakat Billy düşman olmasa favori karakterim bile olabilirdi. Lewis ilerliyor fakat yanlış adamla olduğunu anlamak zor olmuyor. Yine bir flashback sahnesiyle şerefsizimizi görüyoruz. Frank keşke öldürebilseydi diyenlerdenim ben de tabii ki. Frank ve Micro ortak oluyor ve işler karışıyor. Lewis karakteri büyümeye devam ederken yine Turk reisi görüyoruz. Yunan espirisi komikti gerçekten. Silah soygunu başarısız. Frank ortağının evine her fırsatta gidiyor ve Sarah ile bir şeyler olacağı bu bölümden anlıyoruz.

Lewis Anvil’e katılmaya çalışıyor ve öne çıkıyor. Curt Lewis’i Billy aracılığıyla attırıyor ve Lewis çocukça sinirleniyor ama onu anlayabiliyoruz. Homeland operasyonunu tek başına çökerten Frank ve Micro silahları alıyor ve bu sıkıntı bitiyor.

Madani ise Frank’i tanıyıp araştırmasına devam ediyor. Madani Frank’i ekipten gizliyor çünkü güvenmiyor ve her yerde böcekler var, mantıklı. Tuzağı fark edemeyen şerefsizin yaşadığını ve CIA’in önde gelenderinden olduğunu görüyoruz. Frank hala ailemizle samimi durumda. Madani Frank için Karen ile tanışıyor. Frank suçluluk duygusu duyuyor normal olarak. Her gün Punisher’ımız için yakıyoruz. Başı sağ olsun. Frank ve Micro, Gunner’ı buluyor ümitli de olsalar adamın öleceği çok açıktı. İyi ok atıyordu ama rahmetli. Micro yaralı Frank’i kurtarmayı başarıyor ve bu bölüm de bitiyor. Frank kurtarılırken Billy de Madani‘ye vuruyor ilişkileri ilerliyor. Billy Frank’in yaşama ihtimalini öğreniyor ve yavaştan kötü olduğunu belli etmeye başlıyor. Lewis, O’Connor ile birlikte broşür dağıtıyor fakat Lewis tutuklanıyor ve yine sinirleniyor. Billy Frank’i anons ediyor Frank onu işe dahil etmek istemiyor. Curt, Frank’e Billy ile konuşmasını söylüyor ve Billy yeni kimlik verelim gibisinden bir teklif sunuyor. Lewis ise yalancılığından ve adiliğinden dolayı O’Connor’ı öldürüyor.

Billy Rawlins ile çalışıyor... Frank askeri üsse sızmaya hazırlanıyor fakat bu işi asker öldürmeden yapmak istiyor. Bunun sebebi çok açık ve anlaşılabilir bölümün devamında bir askerle karşılaşıyor ve gerçekten güzel bir sahne olmuş. Jon Bernthal o kadar iyi oynamış ki adamın askeri vurduğunda yüzündeki acıyı görüyorsunuz. Morty diye bir karakter görüyoruz. Öleceği belli olan bir karakter ama Billy’nin iş bitirici hallerini göstermek için iyi bir bahane. Frank Rawlins’i buluyor ve bir mermi atıyor. Güçlendirilmiş cam mermiyi içeri almıyor ve yine ölmüyor.

Billy ve annesiyle bir sahne izliyoruz fakat bunun dizinin devamında hiç etkisi olmuyor. Kafamda soru işareti kalan çok az sahneden bir tanesi... Frank Sarah ile içmeye başlıyor ve kadının öpeceği açık Frank’ten bir hamle beklerdim açıkçası. Öpüşme olayından sonra Frank ve Micro inişli çıkışlı bir sahne yaşıyorlar. Madani’yi dinleyen Billy, Frank’i öldürmek için harekete geçiyor fakat Madani ona oyun oynuyor ve tuzağa düşuyorlar. Sam ölüyor ve sadece Billy kaçabiliyor. Sam’i az çok seviyordum açıkçası. Zach çığrından çıkınca Frank konuşmaya çalışıyor fakat çocuğu yanlış anlıyor. Sonrasında durumu kurtarıyor biraz fakat çocuk pek değişmiyor. Lewis bomba patlatıyor ve Karen ile iletişime geçmeye çalışıyor. Çocuk korkak olduğu ve başka bir yol bilmemesi bunu yapmasını normal kılıyor yani Lewis Punisher gibi savaşabilecek kadar yürekli bir adam değil. Frank bombadan haberdar olunca sivillerin ölmesinden dolayı bu hareketi çok yanlış buluyor ve Lewis’i bulmaya çalışıyor. Curt Lewis’in bombalı saldırılarını öğrenince onu buluyor ve konuşmaya çalışıyor fakat işin sonu kavgayla bitiyor. Kavga bayağı gerçekçi açıkçası normal hayatta kavga yaşansa olabilecek şeyler... Curt bacağından dolayı kavgayı kaybediyor maalesef ve Lewis onu bombayla birlikte bağlıyor.

Frank Curt’ü buluyor ve Lewis ile konuşuyor. Lewis ikna oluyor çünkü ilham aldığı adam ona yapmamasını söylüyor. Ben de orada olsam aynı tepkiyi verirdim diyebilirim. Curt’ün kopuk bacağının hikayesi beni şaşırtmayı başardı. Frank Curt’ü kurtarsa bile yaşadığını tüm dünya öğreniyor bu arada Micro Madani ile buluşuyor. Sağlam bölüm olmuş. Lewis senatörün toplantısına baskın yapıyor ve bu olayla ilgili farklı hikayeler ortaya atılıyor. Karen gazete ve radyo işinden dolayı çağırılmış fakat olaylar olaylar... Lewis de Frank de bayağı sağlam geliyorlar. İşin aslını ve devamında yaşananları görüyoruz. Aksiyon sahneleri yine çok iyi olmuş. Frank binadan ayrılırken Madani önüne çıkıyor. Frank tam kaçacakken headshot yiyiyor vuran da Billy Bey. Frank Billy’nin artık iyi olmadığını anlıyor fakat bu arada Russo Madani’yi vurmaya hazırlanıyor. Polis Frank hariç diğerlerini alıyor. Madani de Russo’yu çözüyor.

Frank Karen’ı bulmaya gidiyor ve onu Lewis ile buluyor. Yine söylemeden edemeyeceğim dizi müzikleri çok sağlam olmuş yani gerçekten çok az eksisi olan bir dizi izliyoruz. Bu bölüme Frank’in ihanete uğrayışına tepkisini göstererek başlamışlar, güzel. Madani de Russo’ya kızgın... Rawlins tabii ki Russo’yu gözden çıkarmaya hazır. Sarah ve Zach Rawlins ve Russo tarafından kaçırtılırken Frank Punisher logosunu çizip avlamaya hazırlanıyor. Frank ve Micro kaçırıldıklarını anlayınca Micro kız çocuk ile buluşmaya gidiyor.

Frank bulundukları yere tuzak kuruyor ve Billy’nin adamlarını gafil avlıyor. Harika bir dövüş sahnesi de adam fazla güçlü, yaraları onu hiç etkilemiyor yani bunu bilerek mi yaptılar bilmiyorum ama çok fazla olmasa da rahatsız oldum diyebilirim. Frank Madani’yi arıyor ve efsane bir bölüme geçiyoruz. Frank bildiklerini anlatıyor fakat Micro önce ailemi istiyorum tribine giriyor. Sonrasında Madani ile plan kurup değiş tokuşta vuruluyor. Ölmediği çok belli açıkçası fakat eminim ki eğer öldüğüne inanmamızı isteselerdi, inanırdık. Frank değiş tokuştan sonra işkence görüyor, güzel sahneler.

Rawlins gelip Frank’i dövmeye başlıyor sonra Frank akıllıca bir hamleyle Billy’den çabuk ve hızlı ölüm sözü istiyor. Şifreyi giriyor ve bam! Rawlins’in omzunun altında bıçak... Bu arada şifre görüntüleri Homeland’e veriyor yani tüm plan buydu. Rawlins de yarasına rağmen vurabiliyor rahat rahat bu da şaşırtıcı belki de hata ama önemli değil pek. İşkence sahnelerinin arasına Maria'nın sahneleri koymaları çok güzel Frank’in psikolojisi gerçekten iyi yansıtılmış. Billy sözünden bahsedince Rawlins ile tartışıyorlar ve bu Billy’nin Frank’i serbest bırakmasına neden oluyor. Frank Rawlins’i öldürüyor fakat sahne o kadar muhteşem ki... Maria sahneleri giriyor, evim burası muhabbeti dönüyor, arkadaki soundtrack harika daha ne olsun ki. En iyi bölümün 12. Bölüm olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Homeland hangarı basıyor ve Frank’i kurtarıyorlar. Ağır yaralı olan Frank’i Madani’nin babası kurtarmak zorunda kalıyor. Billy kolundan yara alıp kaçmayı başarıyor bu arada. Billy Curt’ün evini basıyor fakat Frank bu hamleyi tahmin edip çatıdan sniper ile müdahale ediyor.

Bire bir dövüş için Billy, Frank’in ailesinin öldüğü lunaparkı seçiyor. Flashback sahneleri yine güzelce serpiştirilmiş bu bölümde de. Billy vs Frank sahnelerinin ortasında Madani geliyor ve tek yiyiyor Billy’den. Son dövüş sahnesinin başları başa baş giderken Frank aynayı önce sokup sonra aynayla öldüresiye dövüyor Russo’yu. Madani kurtarılıyor, Russo komada, Frank ve Micro’nun ailesi iyi. Mutlu son... Mutlu son bekliyor muydun diye soracak olursanız Madani ölür diyordum açıkçası Frank’in ölmeyeceği iki iki dört o yüzden şikayetçi olacak pek bir şey görmüyorum. Toplamak gerekirse müzikleri ile karakter gelişimleri ile aksiyon sahneleri ile flashbackler ile bizi heyecanlandıran bazen psikolojik açılardan düşündüren adaleti sorgulattıran büyüleyici bir dizi olmuş. Puan: 9.0/10

Pelerin Dergi - Aralık 2017 #4

Jessica Jones İkinci Sezon Tanıtım Fragmanı Yayınlandı: Kilgrave Geri Dönüyor

İlk sezonuyla en çok izlenen Netflix dizilerinden olan Jessica Jones, kısa süre geçmeden ikinci sezon onayını almıştı. Kısa süre önce çekimleri biten Jessica Jones'tan geçtiğimiz gün Entertainment Weekly tarafından ilk bakış fotoğrafı yayınlandı. Ve Kilgrave'in resmi olarak döneceğini öğrendik.

Flashback sahnesi mi olur, Jessica'nın Kilgrave'i sanrı olarak mı görür veyahut Kilgrave ölümden mi döner, onu bilmiyoruz. Ölümden dönse tadından yenmez çünkü David Tennant harikaydı keza Krysten Ritter da öyleydi. İkiside o roller için yaratılmış adeta.

Dün akşam ise Netflix, Jessica Jones'un ikinci sezon tanıtım fragmanını yayınladı. Ve fragmanla birlikte çıkış tarihini de verdi. Jessica Jones'un ikinci sezonu 8 Mart'ta çıkacak, Kadınlar Günü'nde hem de ayrıca bütün bölümleri de kadın yönetmenler çekmiş, #feminizm. Yayınlanan fragmanı aşağıdan türkçe altyazılı olarak izleyebilirsiniz.

Pelerin Dergi - Aralık 2017 #4

Jessica Jones ikinci sezon çıkış tarihi: 8 Mart 2018

Punisher'ın Hiç Bilmediğiniz 15 Süper Gücü

Herkese selamlar! Bugün hem kafa dağıtmak olsun, hem uzun zamandır aksattığım burası olsun, sizlere bir bakıp çıkayım dedim. Hem de konumuz oldukça ilginç. Punisher karakterine hafiften bir bakış ve muhtemelen, müptelası değilseniz bilmediğiniz tam 15 süper gücü konu alacağız. Hazırsanız kemerleri takın, yazı hızlı olmayacak ama kamu spotu için para alıyoruz.

Çizgiromanlara aşinaysanız veya hiç yoktan Daredevil izlediyseniz bildiğiniz üzere, Punisher'ın ailesi Central Park'ın tam ortasında bir mafya çatışmasına kurban gitmişti, böylece karakterimiz, suça karşı bir savaş açmış ve dünyadaki tüm suçluları öldürmeyi boynunun borcu bilmişti. Açık konuşmak gerekirse, her ne kadar her karakterin arkaplanında yatan trajik bir hikayesi olsa da benim en hoşuma giden karakterler hep sevdiklerini kaybettikten sonra rogue takılanlar oluyor. Neden bilmiyorum ama bana daha ulaşılabilir ve realist ya da elle tutulur bir neden gibi geldiinden olabilir. Mesela sizi bilmem ama bende "Ben kahraman olup insanları kurtarıcam!" diye bir içgüdü oluşmazdı. Durup duruken gelen bir insan sevgisi falan, kesinlikle olmaz, daha çok "banane olum doğarken bana mı sordunuz?" havası var bende. Çok pervasız, pislik bir insanım, benden kahaman olmazmış onu farkettim. Ama villian da olmaz orası ayrı. Benim ödevlerimi yapıp essaylerimi yazacak enerjim yok ki, ne Clark'ı zehirleyip Lois'i Doomsday gibi görmesini sağlaması, Clark'ın doğmamış çocuğuyla eşini öldürmesini sağlaması ve Metropolisi patlatması ya? Hiç uğraşamam. Sonra pysco'ya bağlayacak, al başına belayı. Deadpool'a çoğu yerde anlam verebiliyorum galiba. Benim yerim antiherolarla beraber galiba. Neyse işte, demek istediğim, Batman ve Punisher gibilerin büyük bir travma sonrası suça karşı savaşma isteklerini kazanmaları falan anlaşılabilir ve en ulaşılabilir olanı gibi geliyor. Yani isteseniz siz de belli düzende ve ayarda bir eğitim ile aynı konuma gelebilrisiniz. Çünkü tanrı vergisi bir gücü yok heriflerin. Batman'in büyük bir serveti var o ayrı😕.

Punisher'ın neyi var peki? Tonlarca mermiyi ve tüm insan ırkına yetecek kadar fazla olan nefretini saymazsak, sadece normal bir adam değil mi?

Aslında, olay böyle değil. Yazının başında süper güç dedik değil mi? Bu hiç de yanlış bir kelime kullanımı değil. Çünkü Punisher'ın tamamıyla normal bir insan olduğunu söyleyemeyiz. Adam normal bir insan olmaktan o kadar uzak ki, benim yeni Catwoman olarak kadroya katılmam bile daha olası (savunmam; kediler aslında şişko, tembelliği seven, pervasız hayvanlar. rol tam da bana uygun!) Siz, konuşmanın alakasız yerlerinde kendime gönderme yapmamı boşverin en iyisi ve listemize 15 numaradan giriş yapalım...

15. "Penance Stare"e Dayanmak

Bu zamana kadar en zorlu ve havalı kahramanlar ve suçlularla karşı karşıya gelmiş ve neredeyse her rounddan galibiyetle(çoğunlukla k.o.) ayrılmış bu arkadaşımızın, şu ana kadar binlerce insanı öldürdüğünü varsayabiliriz değil mi? Belki sayı düşündüğümüzden çok daha fazladır. E durum böyle olunca, böyle birinin üstesinden gelebilecek tek karakter Ghost Rider olabilir, haksız kyım? Haksızım anasını... Özel gücü, karşısındakinin öldürdüğü insanlardan dolayı pişmanlık duymasını sağlamak ve öldürdüklerinin hissetiklerini o kişiye hissettirmek olan biri Frank Castle gibi biri üzerinde harikalara sebep olmalı, diye düşünüyorsunuz ama yanılıyorsunuz. Çünkü bu karşılaşma zaten gerçekleşti ve Frank gözünü bile kırpmadı. Evet! Doğru duydunuz (reklam sloganı gibi), Süper gücünü tanrı ve/veya şeytandan alan birine karşı milim bile kıpırdamadan dayanan Frank, "ulan bu adamın dayanamayacağı şey var mı ya?" diye düşündürdü. Bana sorarsanız bildiğin süper güç bu.

14. İntikam Meleği

Bazen çok salaş ve oldukça berbat çizgiromanlara rastlıyoruz, hatta öyle ki bu çizgiromanları gömmeyi düşünsek bile olur da ilerdeki nesiller, bir kazı esnasında bulup da "Allah belanızı vermesin bu nasıl saçma bir çizgiromandır? Atalarımızın da hiç zevki yokmuş." der düşüncesiyle gelecek nesillere rezil olma korkusunun bize verdiği cesarete dayanarak katlandığımız çizgiromanlar da oluyor. Bu vakaya, Punisher'ın ölüp, tahtalı köye gittiği ama sonra ona oralarda katlanamamış olacaklar ki, bu taraflara "İntikam Meleği" olarak geri yollandığı çizgiroman örnek sayılabilir. Yani, Punisher çok aşırı kötü bir karakter olmasa da sütten çıkmış ak kaşık diyemeyeceğiz, Bu yüzden de melekler ona "Tanrının adına çalışmazsan, aileni asla göremezsin." diyerek kendi emirleri altına almış ve çok da şaşıramayacağımız şekilde Frank bu teklifi kabul etmişti. Kendisine verilen isimleri tek tek avlıyordu ve karşılığında da iki acayip görünüşlü silaha ve alnının çatına damgalanan tuhaf bir dövmeye sahip olmuştu. Çizgiroman o kadar berbat ki, cbr.com yazarlarından Tara Marie'ye göre Punisher canlanıp bu çizgiromanın yapımında emeği geçen herkesi avlamaya başlamış.

13. Frankencastle

Sanırım listeye kötü fikirlerle devam etme kararı almış olacağız ki, sırada bir başkası var. Normalde Punisher, süperkahramanlara karşı gayet güzel karşılık verebilen bir karakter. Ancak diyelim ki, Hulk'a karşı büyük bir savunma yapamasını bekleyemeyiz değil mi? Bu contest of championsda 2 yıldızlı bir kahramanla 4 yıldızlıya karşı gelmek gibi olur. Herifin tek yumruğu senin canını sıfıra indirir(bu arada mobilciler kendine gamer demesin taraftarıyım, teşekkürler) Ama nasıl oldu bilinmez, birileri, Punisher ile Daken'ın karşı karşıya gelmesini sağlamış. Wolverine'in oğlu olan, wolverine ile aynı güçlere sahip fakat daha az insani olanı, Daken. E doğal olarak, Frank Castle'a farewell my friend, diyoruz. Allah rahmet eylesin yazardım ama mizah yapacağım diye "my sweetheart"ı canına yandığım olarak çeviren kişilere benzemek istemem. Her neyse, olaylar burada bitmiş olamaz değil mi? Tabiki olmaz çünkü yeterince saçmalamadık! Punisher, FrankenCastle olarak geri dönyor!! Yarı insan, yarı Frankenstein. Kısaca insanken bile bir canavar diyebileceğimiz kişi, cadılar bayramında kostüm dalında ödül kazanabilecek bir manyağa dönüşüyor. Herifi görüp titrememek elde değil.

12. Supervillain Teknolojisi

Teknik olara süper güçler elde etti diyemeyiz ancak, süper güçlere sahip olmasını sağlayan bazı teknolojileri elde etti diyebiliriz. Bu kısımda, Punisher bir kaç kötü adamın sahip olduğu teknolojiyi yok etmek yerine, onları kullanmayı tercih ediyor. Modifiye yani. Ama neyse ki, modifiye edilen karakter şahin derecesinde bir araca eşdeğer değil. Allah korusun. Punisher burada, çakma bir Captain America kalkanına, kendini küçültmeye yarayan Pym parçacıklarına, Goblin'in planörüne ve supersonic hand, goblin bombaları bir de Doctor Octopus'un bir uzuvuna sahipti (bunu muhtemelen g*tüyle anlayıp, fazlasıyla gülecek olan diğer yazarımız Mustafa Burak Sarılar'a selam! Pislik yapma anladın işte, kolunu falan kastediyoruz.)

11. İnsanüstü Tolerans

Tabiki buna da bir süper güç değil diyebilirsiniz ancak, olaya şöyle bir açıdan bakalım; hanginiz bir yerini kestiğinde veya yaktığında "has*ktir" vb tepkiler vermedi? Kibar olalarınız aa diye bağırmadı? Frank Castle'ın aşırı yoğun darbelere, silahla yaralanmalara, hatta işkencelere bile dayanması ve gıkını çıkarmaması sizce de süper bir şey değil mi? Bence çok havalı. Adamda insanüstü bir acı toleransı var. Normalde birinize işkence yapıldığını var sayalım, diyelim ki aşırı hasar sonucu şoka girdiniz, ki durum böyle olmasa ya aşırı kan kaybından ya da belli miktardaki bir hasardan dolayı bayılırsınız. Ama Frank, neredeyse Wolverine kadar kıçı tekmelenen ama bunu en az onun kadar iyi idare edebilen bir karakter. Bizden kendisine kocaman bir helal olsun.

10. Mentalistlere Karşı Dayanıklılık

Bütün kahraman dünyasında, her kahramanın zayıf noktası, zihin kontrolü veya bir şekilde görüşlerinin ilüzyon sonucu bozulmasıdır. Tabi siz de bir psychic değilseniz veya birisi tarafından eğitim almadıysanız işiniz zor. Çünkü geneliklere olaylara son noktayı koyan saldırı hep psychic tarzı saldırılar oluyor. Ama Punisher'a bunlar söker mi? Adamın vücudu kada zihni de o kadar dayanıklı ve hedefine odaklı ki, ona göre zihin konrtolü saldırıları, bizim bir majezik(firmadan para almıyoruz, bedava reklam ama bi halta da yaramıyor zaten) alayım da geçsin dediğimiz dediğimiz baş ağrıları gibi bir şey. İnsanlar onu zihin konrtolü altına almaya veya fiziksel olarak hareket etmesini engellemeye kalkacak telekinetik saldırılara maruz bıraktığında bir gıdıklanma edasıyla yoluna devam ediyor "Is that all you can do?" repliğini asıl söylemesi gereken karakter olmaya hak kazanıyor. Zihni, nefreti ve öfkesi tarafından öyle odaklanmış öyle hırslı biri haline getirmiş ki Frank'i, yoluna taş koyanın vay haline. Bence bu süper güç sayılabilir gayet.

9. Sorcerer Extreme

Secret Wars oldukça ilginç bir seri ve içerisinde yer alan yüzlerce ayrı hikayeden en havalısı sayılabilecek biri de Frank Castle'ın başına gelen bu Sorcerer Supreme olma olayıdır. Aslında bu, tam olarak da doğru sayılmaz. Çnkü kendisi Sorcerer Supreme değil, Sorcerer Extreme olmuştu ve insanları öldürmek için sihirli silahlar kullanıyordu. O kadar havalı ki, Sorcerer supreme'in ismini değiştirdi adam. Bu kesinlikle bir süper güç sayılır.

8. Şeytanın Kutsaması

The Punisher bu zamana kadar birsürü şey yaşadı, gördü, geçirdi ve bu süre zarfınca neredeyse hiç ölüp yakalandığına şahit olmadık. Öyle ki sanki görünmez bir güç onu koruyormuş gibi. Aslında gibisi fazla... Punisher: Born serisinde, Frank Castle'ın Vietnam'da asker olarak çalıştığı günlere dönecek olursak, sizlere seri boyunca karşılaştığımız kaynağı belirsiz bir sesi hatırlatmak isterim. Frank'e her zaman onu koruyabileceğini, yardım edebileceğini, onu bu lanet yerden kurtarabileceğini ve ona hep istediği o sonsuz savaşı, mücadeleyi verebileceğini vadeden bir ses. Bunu yapabilmesi için ihtiyacı olan tek şey Frank'den gelen bir evet. Ancak her şeyin bir bedeli vardır. Frank'ten bir süre sonra gelen onayın üzerine, maalesef karakterimiz yazının giriş kısmında bahsettiğimiz travmatik olayın tohumları atılmış oluyor ve ailesini kaybeden Frank, bu bedelle, hayatının sonuna kadar vereceği savaşın ortasında buluyor kendini. Tabi sesin kaynağını sorarsanız, ona hep istediği şeyi veren ve onu bu yolda koruyan kişi, ölüm ya da şeytan diyebiliriz.

7. Süper Duyma Gücü

Punisher tabiki, Captain America gibi süper bilimsel deneyler sonucu birilerinin deyişiyle "lab rat" haline gelmiyor ancak onun da normal insanların asla sahip olamayacağı bazı güçleri var. Duyma kabiliyeti oldukça gelişmiş olan Frank'i en çok War Zone'da görebiliyoruz. Genel olarak da çizgiromanlara bakacak olursak, olaylara oldukça hazırlıklı olmasının sebebi belki de rakibini uzaklardan duyuyor olabilmesidir demiyor değiliz.

6. Macguyver Yetenekleri

Macguyver ne diyeceksiniz, haklı olarak. Kendileri çok eski bir tv programı olur ve etrafında olan herhangi bir şeyi (ataç ve sakız gibi) nükleer bir bombaya çevirebilme gibi ilginç olaylara sahip. Bir bakıma Punisher da öyle. Etrafındaki herhangi bir nesneyi anında silaha çevirebiliyor. Tek ihtiyacı olan şey mermiler değil yani. Hatta bir keresinde, birisine köpek balığı ile saldırmıştı ve birini de obez bir insanla öldürmüştü. Tabii bunlar da ilginç yöntemler ancak ben kaşıkları tercih ediyorum. Kısaca Frank, yakınında olan ne varsa onu bir ölüm makinesi olarak kullanabiliyor. "That's fucking awesome!" aynen.

5. Mermi Süngeri

Silahla vurulmak çok ilginç bir olay. Çoğu insan silahla vurulduktan sonra yaranın sebep olduğu dayanılamaz bir acının etkisiyle bir şoka giriyor, ki bu oldukça tehlikeli bir evre, lakin şoka girdikten sonra uyanma şansınız çok düşük. Ancak bu tabiki normal insanlar üzerinden ilerlenildiğinde geçerliliğini koruyan bir durum. Aynı olaydan Frank'de bahsetmemiz olası değil. Öyle ki adam sabah kahvesi niyetine silahla vuruluyor. Bence "Don't talk to me before I've had my morning shot." felsefesine sadık bir şekilde ilerliyor. Bizim için uyandırma aracı olan kahve, kafein, onun için mermi anlamına geliyor gibi bir şey. Ciddi manada konuşacak olursak vücudundaki mermi miktarı onu zehirleyecek durumda olabilir ama ona zehir de dayanır mı be bacım? Ona ne dayanır ki? Neyse ki Christmas shopping için alışveriş merkezlerine giden bir karakter değil çünkü muhtemelen bir x-ray cihazından geçse cihaz patlar falan. Bu arada sadece Türkiye'deki alışveriş merkezlerinin girişinde x-ray cihazı olduğunu biliyor muydunuz? Girerken öyle bir sorguluyorsunuz, sizde öyle bir yer etmiş oluyor ki "Kime kontrol etmeyecek mi? Üzerimi falan aramayacak mısınız? Bak giriyorum öyleyse? Potansiyel bir suçlu olabilirim keşke bi' baksaydınız ya." gibi saçmalıklar geçiyor aklınızdan. Bu arada biriniz de çıkıp demiyor ki adam niye Türkiye'de noel alışverişi yapsın veya kime yapsın? Ama ben hediyelere hayır demem.

4. Venom Punisher

Venom'u eğer bu zamana kadar bir mağarada yaşamıyorsanız, hepiniz bilirsiniz. İnsandaki en kötü içgdüleri ortaya çıkartan manyak bir şey. Bir de bunun zaten içgüdleri yeterince kötü ve açıkta olan birinin başına geldiğini düşünün. S*çtığımızın resmidir. Burası aşırı şiddet içermektedir.

3. Iron Punisher

"Ya şöyle olsaydı?" hikayelerimiz ve eşleştirmelerimizin sonu Venom değil tabiki. Neredeyse her "What if..." kaynaklı superhero crossover'lardan biri olan Iron Man de nasibini alıyor. Bu hikayede Punisher faşist bir amerikanın temellerini atabilmeye yardımcı olabilmek için Iron Man oluyor ancak Captain America ile tanışınca ondan etkilenip saf değiştiriyor.

2. Captain Punisher

Evet, henüz b*kunu çıkaramadık! Bunu da yaptık! Frank Castle, Steve Rogers yerine super soldier serumunu alan kişi oluyor. Aslında inceleyecek olursak, hem Frank hem Steve birbirlerine benzeyen karakterler. İkisi de bir savaş amerikasında doğmuş (arkasında tabiki İsrail var), ikisi de asker, ve birbirlerine çok saygı duyan karakterler. Hatta Frank Castle, Steve hakkında favorisi olduğunu ve hangi koşullarda olursa olsun asla savaşmayacağı tek kişi olduğunu söylüyor. Bu da bizim "What if..."cilerimizin hoşuna gitmiş olacak ki, bir kahraman bileşimi daha ortaya çıkartıp serumu Frank'e veriyorlar. Böylece daha karanlık bir Captain America ile karşılaşıyoruz. Ayrıca, kalkanı unutmamak gerek!

1. Punisher 2099

Bu hikaye diğerlerinden biraz farklı. Marvel'ın 90lı yıllarda yayınladığı 2099 serisinin en popüler olanlarından biri Punisher 2099. Hikayede, Punisher, Frank Castle'dan oldukça etkilenen ve ilham alan, gelecekten gelen bir adam. Gelecekten olmasının oldukça havalı silahlara sahip olma ve bir kaç kötü adam teknolojisini elini geçirme gibi ufak tefek getirileri de var tabii. Ancak bir takım süper güçlere sahip olduğunu kanıtlamak için, bir binadan "Bir jetpack'e ihtiyacım yok! Tek ihtiacım olan şey nefret." diye bağırarak atlayan Punisher'ın, aslında süper gücüm nefret deme şeklidir bu.

Pelerin Dergi - Kasım 2017 #3

Aklınıza gelen, "Bence bu asıl süper güçtür şundan da keşke bahsetseydiniz, ama Punisher Squirrel Girl ile de harmanlanmıştı (yok öyle bir şey) onu niye yazmadınız..." şeklinde önerileriniz varsa, e mailimiz açık. Bana da, yazılarım hakkında şikayet, istek veya öneriniz varsa yazabilirsiniz. E mailim: beyzaseher36@gmail.com

İnceleme: The Punisher İlk Üç Bölüm (Spoiler'sız)

Marvel/Netflix işbirliğinin son ürünü The Punisher 17 Kasım'da gösterime girdi! Biz de sizler için ilk üç bölümü hızlıca tüketip, şöyle bir spoilersız ön inceleme hazırlayalım dedik. İşte diziden ilk izlenimler.

Dizi, Daredevil'ın ikinci sezonundaki olaylardan birkaç ay sonra başlıyor. Frank kaldığı işe devam etmiş, hatta bitirmiş bile. Sonra da el etek çekip, sahte bir kimlikle sade bir yaşam sürme olaylarına girmiş falan. Neyse olanlar oluyor, DD'da gördüğümüz 'MICRO' yazılı diskin ardındaki kişi ortaya çıkıyor ve Frank işinin henüz bitmemiş olduğuna kanaat getiriyor.

İlk üç bölüm itibariyle sürekli şunu düşündüm: Eğer bir çizgi roman hayranı olmasaydm ve Punisher'ı tanımasaydım yine de bu diziyi izler miydim? Bana göre çizgi roman uyarlaması işleri değerlendirirken uygulanabilecek en objektif kriter bu. Örneğin Daredevil'ın ilk sezonunda, ilk bölümden itibaren bu sorunun cevabı bence kesinlikle müsbetti. Keza Kaptan Amerika: Kış Askeri bence tam da bu soruya verdiği cevap yüzünden, gelmiş geçmiş en iyi süper kahraman filmlerinden biridir.

Demek istediğim, çizgi roman dünyasıyla bağlantısı olmayan insanlar da rahatlıkla bu eserleri takip edebilmeli, anlayıp hatta hikayeyle özdeşleşebilmeli. Bunu da yapmanın bir yolu var: iyi bir tema belirlemek.

Kış Askeri alenen bir casusluk filmidir, hatta çok da iyi bir casusluk filmidir. Aynı zamanda aksiyon ögeleriyle de izleyeni içine çeken bir maceraydı. Daredevil da bir kanunsuz savaşçıyla alakalı olabilecek en net ve yalın hikayeydi, buna karakterin ilginç orijini ve doğru senaryo da eklenince... eh sonuç ortada. Pekiyi Punisher nasıl olmuş?

İtiraf edelim, savaş ve post-travmatik sendrom Amerikan flm ve dizilerinde zibilyon kere işlenmiş bir konu. Burada önemli olan, Punisher'ın bunu ilk başlatan karakter oluşu. Yetmişli yıllarda, o zamanın gündemi gereğince Vietman gazisi bir deniz piyadesiydi. Zaman içinde tabii bu orijin güncellendi, önce Afganistan, ve sonra Irak. Ama tema hep aynıydı: savaştan dönen bir komando, ailesinin mafya tarafından öldürülmesi üzerine intikam yemini eder. Trajik ve etkileyici bir hikaye. Ya da öyleydi. Bir zamanlar.

Dürüst olmak gerekirse dizi ilk üç bölüm itibariyle bunun üzerine hiçbir şey koymamış. Bir takım çabalar var bununla ilgili; örneğin CIA kanadında yürüyen ve şimdiye dek hiçbir yere bağlanmamış bir soruşturma, Billy Russo ve şirketiyle gaziler toplantıları. Yani tabii ki hikayeyi çeşnilendirmek şart ama, henüz bunların işe yarayıp yaramadığını bilemiyoruz.

Jon Bernthal? Yine bildiğimiz gibi. Karakterle geçen zamanda özdeşleşmiş ama, ilk bölümde açıkçası hiç keyif vermedi. Dizide bence ilk üç bölümde aksiyon seviyesi fena değil, ama ilk bölümde kesinlikle çok düşük. Bu da daha en başından seyirciyi yakalamada bir dezavantaj oluşturuyor. Punisher haricindeki karakterler de şimdilik iyi, Russo ve Micro en öne çıkanları. Performanslarıyla göz dolduruyorlar.

Son olarak şöyle diyelim: Diziyi izlemeli miyiz? Genel bir kanaat belirtemem, belki ilerleyen bölümlerde çok saçmalayacak ama, Marvel fanları için şüphesiz eğlenceli bir dizi. Aksiyon severler ve Marvel ya da çizgi romanlara hiç ilgi duymayanlar da... Bence onlar da beğeneceklerdir, tabii çoktan bu konseptten sıkılmadılarsa -ki savaş temasının tamamen klişe bir şekilde işlendiğini de söyleyemem, ufak tefek güzel eklemeler yapmışlar bu hikayeye. Finalini ben de merakla bekliyorum.

Siz de diziyi izledikten sonra yorumlarınızı bizimle paylaşmayı ihmal etmeyin! İyi eğlenceler!

Pelerin Dergi - Kasım 2017 #3

İlk Yorumlar: The Punisher

Sevdiğimiz anti-kahramanlardan olan Punisher'ın dizisi 17 Kasım'da geliyor. Jon Bernthal'ın canlandırmış olduğu Punisher dizisinin incelemeleri geldi. Toplam 8 inceleme ile %58 aldı. Yapılan yorumları aşağıdan okuyabilirsiniz.

Variety | Sonia Saralya [80]: Punisher tatmin edici değil. Marvel ve Netflix Jessica Jones gibi cesur işler yapmalı.

Vox.com | Alex Abad-Santos [80]: Berthnal'ın harika oyunculuğu ile sadece bir anti-hero dizisi olmaktan çıkıyor. Marvel Netflix ortaklığının en iyi ürünü olabilir.

IndieWire | Liz Shannon Miller [75]: Punisher'ın başına gelen bir asker emeklisinin hayatta ki yerini bulma çabası ve başına gelenler Amerika çerçevesinde sıradan kalıyor. Dizinin söylemek istediği şeyler var ama daha kısa olabilirdi.

We Got This Covered | Robert Yaniz Jr. [70]: Savaş gazisinin günlük hayatından kalan diğer etmenler diziyi aptallaştırıyor.

Collider | Chris Cabin [60]: Dövüş sahneleri dışında kalan her şey çok kete işlenmiş.

Entertainment Weekly | Darren Franich [58]: Aksiyon sahneleri dışında kalan her şey akılda kalıcılıktan uzak ve iyi işlenmemiş.

The Hollywood Reporter | Dan Fienberg [40]: Dövüş sekansları dışında akılcı kalıcı hiçbir şey yok. Oyunculuklar ve aksiyon sahneleri dizinin iyi şeylerinden

UPROXX | Alan Sepinwall [30]: 6. bölüme kadar zor geldim. Tüm sezon 2 ya da 3 bölüme sığdırılabilirdi.

Pelerin Dergi - Kasım 2017 #3

Punisher kötü incelemeler almış alabilir ama ben yine de keyifle izleyeceğime eminim. Siz ne düşünüyorsunuz? Yorumlarda belirtin!

House of Cards 6. Sezonu Frank Underwood Olmadan Tekrar Yazılacak

Başarılı oyuncu Kevin Spacey'in yaklaşık 30 yıl önce Star Trek: Discovery'de oynayan Anthony Rapp'e taciz ettiğini kabul edip, Anthony Rapp'ten özür diledi.

Netflix ise bu olayın ardından Kevin Spacey'i diziden kovdu ve House of Cards'ın 6. sezonu Kevin Spacey olmadan işlenecek. Dizinin yaratıcısı Beau Willimon ve Netflix 6. sezonun yeniden yazılacağını duyurdu.

Pelerin Dergi - Kasım 2017 #3

Söylentilere göre 6. sezon Robin Wright'ın canlandırdığı Claire Underwood odak noktası olacak. Frank Underwood ise suikaste uğrayacak ve diziden bu şekilde çıkarılacak.

Kevin Spacey bu gidişle Hollywood'ta barınamaz hale gelebilir, bunu zaman gösterecek. Siz ne düşünüyorsunuz? Yorumlarda belirtin!

İnceleme: Mindhunter - Suçlu olunur mu, doğulur mu?

Soğuk bir geceden hepinize merhaba diyoruz sayın
ziyaretçilerimiz, bugün sizlerle en az Prag'daki hava kadar soğukbir konuya değineceğiz. Hazırsanız tabi.. "Prag ne alaka lan?" dediğinizi duyar gibiyim. Kriminal Psikoloji adına en önemli araştırmaların ve değerlendirmelerin yapıldığı, Avrupa'nın istatistiki olarak en az suç oranının işlendiği, psikolojik araştırmaların en etkin olduğu şehir olan Pra- şaka şaka palavra hepsi, Prag'a taşındım da ben g*tüm donuyor afedersiniz. Konumuz Netflix'in son çıkan serilerinden Mindhunter dizisi. Öncelikle ismiyle oldukça ilgimi çeken bir dizi olmasının yanı sıra, çok beğendiğim bir dizi olmasının sebeplerini ilerleyen dakikalarda öğreneceksiniz. Bana sorarsanız, bir dizinin gerekliliklerinden biri de, çekici ve izleyiciye hitap eden bir başlığa sahip olmasıdır. Sizi bilmem ama, eskiden çok boş vakti olan bir insan olarak mutlaka yabancı diziler listesi açar ve orada ilgimi çeken isimlere tıklayarak kendime dizi seçerdim. Ey gidi güzel günler... Şimdi okul kütüphane yurt bermuda üçgeninden kurtulamıyorum ki bir şeyler izleyip kendime geleyim, ama aralara bir iki bölüm sıkıştırdık tabi uykumuzdan taviz vererek.. Her şey sizin için :) Kesinlikle kendi zevkimden izlemedim, yalan. Başlığın öneminden ve çekici olması gerektiğinden bahsettim ve önemini vurguladım ancak, en önemli noktaya gelecek olursak; bir dizi kesinlikle başlığını doldurmalı. Adının hakkını veren bir seri olması son derece önem arz ediyor. Neyse ki Mindhunter beni seçtiğime pişman eden bir dizi olmadı. Değerli vaktimi boşa harcadım demedim mesela. Zaten bu tarz konulara merakı olan ve seri katiller üzerine belki de onlarca araştırma yapmış biri olarak, beni tatmin eden bir dizi oldu. Daha önce lise dönemimde cezaevi infaz memurlarının biyopsikososyal durumunu araştırmak için yaptığım projede hocalarıma çaktırmadan röportaj sırasında ceza infaz memurlarına cinayet işleyen kişilerle ilgili özel sorular yöneltmiş biriyim, benden ilgisiz olmamı beklemeyin.-too much information- Yahu dizide,izlediğimde "şaka yapıyosoon" tepkisi verdiğim Edmund Kemper bile var daha nolsun? Haksız mıyım?

Son zamanlarda, hatta son 10 yılda üzerine oldukça düşülen seri katiller ve suç dehaları artık endüstride alışılageldik bir konu olmasına rağmen hala canlılığını sürdürebilmekte ve bunu bize Mindhunter kanıtlıyor. Dexter ve Hannibal gibi katillere bir sempati beslemenizi sağlayacak türden bir dizi değil. Yapılanlardan çok, neden yapıldığına odaklanan ve olayın köküne inen, seri katillerin düşünce yapısına daha yakından bakmamızı sağlayan araştırmacı bir yapısı var dizinin. Benim hoşuma giden tarafı bu oldu, çünkü yıllardır merak ettiğim noktalara parmak basan, üzerinde duran bir senaryosu var. Düşünürseniz bir insanı katil olmaya iten şeyler, oldukça basit gibi geliyor olabilir. Öfke, aşağılanma hissi, yetersizlik hissi vs. isterseniz bir ton olumsuz his ekleyebilirsiniz, ancak bu hisleri paylaşan tek kişiler katiller değil, eğer bunlara dayanacak olursak hepimiz potansiyel birer katiliz demektir. Ancak içinizden birine sorsak, değil birini öldürmek, kan görmeye dayanmayanlarınız bile vardır. Öyleyse bir katil olmanın arkasında binlerce alt etken ve tetikleyici var demektir. Diğer bir deyişle "stresser". Dizi de olayın arka yüzünü araştırdığı için benden bu konuda tam not alıyor. Ayrıca diziye konuk olan bir çok katilin arka hikayesini de incelikle işlemişler. Konu dağılımı ve bölüm başına izleyiciye verilmek istenen her şey tam manasıyla yerinde ve yeterliydi. Aynı zamanda katiller ve ana kahramanın kişisel yaşamına ayrılan vakit oldukça dengeliydi diyebilirim.

Konumuz şöyle; yaşı oldukça genç olan FBI ajanı Holden Ford, Kriminal Psikoloji ve Davranışlar üzerine ders veren birisi. Kendisini, insanları cinayet işlemeye iten düşüncelerin ne olduğu ve bunların kaynağını araştırmaya adamış olan Holden, öğrendiklerini olabildiğince öğrencisine aktarıyor ki, olayları geçici olarak çözmek yerine en az zararı vererek kökünden çözebilelim. Ancak tabi ki kime bu elemanı takmıyor. Çünkü neredeyse tüm büroda "Sen sus, silahın konuşsun." psikolojisi var. Bunca saha eğitimini boşuna mı aldım ben tabi kullanıcam şekerim, haksız mıyım? Bal gibi de haksızım. Misal sürekli grip oluyorsunuz diyelim. Gittiğinizde size neyin var diye sorduğunda gribim cevabını alıp direkt ilaç yazıp gönderen doktoru mu tercih edersiniz yoksa, yeteri kadar düzgün besleniyor musun, alerjin var mı, son zamanlarda stresli misin, bu hastalığı tetikleyen sebepler nelerdir, bu kadar sık hasta olmanın nedeni ne şeklinde seni muayene ederek olayın köküne inmeye çalışan ve sorunu kalıcı olarak ortadan kaldırmaya çalışan doktoru mu tercih edersiniz? İlki diyorsanız, salaksınız. Kusura bakmayın demiyorum, bakın çünkü banane. İşte Holden'ın da amacı bu. Olayın köküne inmek ve cinayet oranını azaltmak. Bunun için tesadüfen karşılaştığı "ride or die"ı Bill Tench ile, Road School dediğimiz bir projeye dahil oluyor. Ülke genelinde eyalet eyalet, şehir şehir dolaşıp karakollarda ders veren bu ikili, kendilerini bu şehirlerde yaşanan cinayet davalarını araştırırken buluyor, ve hatta burada kalmayıp, ellerine geçen bir fırsat ile, onları daha iyi anlamak açısından seri katillerle röportaj yapmaya başlıyorlar. Tabi ilk başlarda masa altından yürütülen bu proje, olur olmaz müdürün kulağına gidiyor ve zar zor da olsa ikna edebildikleri müdürleri onlara projeyi devam ettirebileceklerini söylüyor ancak tek bir şartla; olay masa altında kalmaya devam edecek. Zamanla ilerleyen ve verim elde ettikleri bu proje takıma yeni katılan Dr. Wendy Carr'ın bir eylemi sonucu maalesef(!) duyuluyor ve sanılanın aksine oldukça fazla ilgi topluyor. Birden bire, desteksiz ve tamamıyla kendi imkanlarıyla bir şeyler yapmaya çalışan küçük ekibimizin, oldukça yüklü bir meblağ bütçesi ve projeden geri dönüş bekleyen rütbeli koltukları oluyor. Ancak ne yazık ki bu aynı zamanda üzerlerine yüklenen baskının artması ve yaptıkları her hareketin inceleneceği anlamına geliyor. Zaten başlarına örülen çorap da bunun bir sonucu.

Karakterlere gelirsek tabiki önceliğimiz, Holden Ford. Kendisi egosu yerinde ama aynı zamanda olduça hassas olan manipüle edilmesi çok kolay olan fakat kendisi bunun farkına varamayan bir karakter. İnsanlara, kendi bakış açısından kaynaklanan, "siz olayları benim perspektifimden göremiyorsunuz, ben daha geniş bir açıdan bakıyorum." mantığıyla yaklaşıp biraz tepeden bakan bir abimiz. Ancak bir noktaya kadar haklı diyebiliriz. Farklı bir düşünce yapısına sahip olması onu gerçekten de özel kılıyor ve bana sorarsanız egosu rahatsız edecek bir derecede de sayılmaz. Çoğu insan katil denince, direkt olarak kendine bir mesafe koyarak katile karşı duyulabilecek herhangi bir sempati veya empatiyi yanlış anlamaya eğilim gösterebiliyor. Bunun sebebi, sonuçlara odaklanmaları, ancak Holden, onların aksine nedenlere odaklanarak olayların kökünü araştırmaya odaklanmış bir karakter, bu yolda da aklına gelebilecek her şeyi kullanıyor, riski ne olursa olsun. İnsanların katillere karşı duymaya korktuğu empati duygusunun aslında sorusunun cevabına giden ana yollardan biri olduğunun farkında bir karakter. Onları daha iyi tanımak için yaklaması gerektiğinin farkında ve ateşe ne kadar yaklaşırsa o kadar yanacağının da farkında ancak bu riski hiç korkmadan alabiliyor. Tabi bu kadar hedefe odaklanmak da zararlı, bir nevi at gözlüğü takmak gibi düşünebilirsiniz. İşte tam burada olaya Bill Tench dahil oluyor. Sonuçta her çaylağın bir akıl hocası olmalı haksız mıyım? Jim Gordon'ın Harvey Bullock'u gibi düşünün kendilerini. Ama daha az içeni. Yani bu partner işi biraz klişe evet ama birinin iyi polis-kötü polis meselesine el atması gerekiyor haksız mıyım? Bill Tench, tecrübesi ve zekasıyla aklımda bir profil oluştudu aslında. En çok saygı duyduğum karakterlerden biri diyebilirim. Holden ne kadar tez canlı ve hevesliyse, Bill de o kadar ayağı yere sağlam basan ve realist bir karakter diyebiliriz. Aralarındaki bu uyumu görmemek imkansız, birbirlerini harika bir şekilde dengeliyorlar. Kendi içerisinde sorunlar yaşayan Bill, basınç dengeleyici görevi görüyor resmen. Aynı zamanda kendi hayatındaki basıncı da dengelemesi gereken, iş ve aile hayatının çizgilerini koruması gereken bir karakter. Hal böyle olunca, üzerindeki baskı çok büyük olan birisiyle karşılaşıyoruz. Tecrübesinin bu kadar derin olmasına şaşmamalı. Ancak Bill'den de çok saygı duyduğum ve sevdiğim bir karakter varsa, o da Wendy'dir. Bu kadar olaya hakim ve oturmuş bir karakterle karşılaşmak gerçekten hayret uyandırıcı. Keskin zekası ve olaylara, Holden'a bile "Ben bunu niye düşünemedim?" dedirtecek bir açıdan yaklaşması, uzmanlığı, genç yaşına rağmen sahip olduğu tecrübesi insanı kendisine hayran bırakmaya yetiyor. Kim güçlü bir kadın figürünü sevmez ki? Sizi bilmem ama, bu dizinin yapımcıları oldukça seviyor, lakin tek güçlü kadın karakterimiz Wendy değil. *Drum Rolls* Debbie! Zeki, sert, mesafeli ve kendini bazı şeylere sıkıca adamış olmasına rağmen bunu aslında hiç de öyle değilmiş de gayet casual takılıyormuş gibi gösteren bir karakter. Holden'ın yavuklusu. -Spoiler alert- Barda tanışıp "seni anamla tanıştırcam şunu dersen seni daha çok sever." seviyesine getirebileceğiniz türden bir insan gibi durmuyor kendileri ama naparsın. Dizide çoğu zaman Holden'a yardımı dokunuyor. Holden'ın o anda üzerinde çalıştığı davalar olsun, kendi içinde yaşadığı çatışmalar olsun, ne gelirse aklına ilk gittiği kişi hep Debbie. Tabi bu fikri kendisine Bill veriyor. "Birdaha böyle bir sorunun olduğunda telefonu kaldır ve kız arkadaşına anlat." tercümesi; seninle mi uğraşıcam lan ben olan bu cümle aslında hem Bill hem de Holden'a ve ortak projelerine katkı sağlayacak olan bir çok düşüncenin kaynağı haline geliyor. Bu iki karakterin birbirleriyle olan ilişkileri çok ilginç, ancak sonuç tam da beklediğim gibi oluyor. Aradaki yaş farkı ve aslında birbirlerinden çok farklı iki insan olmaları sebebiyle, senaryoya yakışıklı ve esas kız(!) ile aynı ilgi alanlarına sahip bir gencin dahil olması birleşince, kızımız artık dayanamıyor. "Sorun sende değil Holden, senaristte." Yok yok bence ilişki çok yerli başladı, çok yerli de bitti. Hatta belki sorun bende de olabilir, çok bilemedim şuan. Hatta ben Holden'ı Wendy ile shipliyorum her ne kadar Wendy başka sularda yüzse de gayet güzel bir ilişki olabilir diye düşünüyorum. Yanlış anlaşılmasın, homofobik değiliz ancak umuyoruz Wendy ablamız biseksüel çıkar. *Oğuzhan Uğur sesi* "Ne?!" -Bu arada izlemediyseniz kendinize bir iyilik yapıp YouTube'a Oğuzhan Uğur yazıp videolarını izleyin-

Hikayemize dahil olan diğer karakterlere biraz göz atalım, final sahnesinde hepimize ecel terleri döktürmüş olan ponçik ayıcığımız, nedense bana Happy Tree Friends'i hatırlatan, Ed Kemper'a gelecek olursak, çok güzel yansıtılmış. Ed Kemper öncelikle kimdir, neyin nesidir bir üstünden geçelim. Kendisi 60-70li yıllarda ün yapmış, işlediği bir çok cinayet ve daha da önemlisi cinayetleri işleme şekli ile tanınan bir seri katil. İncelenecek olursa aslında oldukça spesifik ve sterotip bir seri katil özelliklerine sahip diyebiliriz. Özet geçelim, kötü bir aile geçmişi, anne-baba arasında yaşanan çatışmalar ve tartışmalar sonucu resimden ayrılan bir baba, bu ayrılmanın hıncının çocuklarından *bu durumda özellikle yaş olarak en uygunu olması nedeniyle talihlimiz ed* çıkaran bir anne, terkedilmişlik ve dışlanmışlık hissi, yetersizlik hissi vs vs bunları bir araya getirdiğimizde tabiki sağlıklı bir bireyin yetişmesini bekleyemeyiz değil mi? Herneyse, kriminal yaşamına ilk adımı daha çocuk yaşta atan Ed, 14 yaşında iken bir çok hırsızlığa ve hatta bir tecavüz vakasına karışmıştı bile. İlk cinayetini, 15 yaşında anneannesini bir tartışma sonucu, *yanılmıyorsam* pompalı tüfekle kafasından bir kere vurduktan sonra sırtından da iki kere vurarak ve hıncını alamayıp, üzerine bir de eline geçirdiği mutfak bıçağıyla gövde kısmından bıçaklayarak gerçekleştirmişti. Daha sonra, henüz 15 yaşında olmasına rağmen oldukça iri ve yapılı olmasının getirdiği avantajla anneannesinin cesedini odasına götürdü ve o sırada market alışverişine gitmiş olan dedesinin eve dönmesiyle, dedesini de garajın önünde vurarak ikinci cinayetini işlemiş oldu. Sonrasında da şaşırtıcı değil aslında ama annesini aradı. "Anne, sana bir şey diycem ama kızma tamam mı? Söz mü? Bak söz ver söylicem..." falan gibi bir şey beklememeliyiz ama, annesine anneannesi ve dedisini öldürdüğünü söyledi. Uzun uğraşlar sonucu oğlunu polisi arayıp kendini teslim etmesi gerektiğine inandıran annesi sayesinde, oğlu yaşı nedeniyle içeri alınmak yerine rehabilitasyona gönderildi. Cinayetlerle ilgili ilk açıklaması da şöyle; "Sadece anneannemi öldürmenin nasıl bir his olacağını merak etmiştim." Neyse ki President of the US olmanın nasıl bir şey olduğunu merak etmemiş yoksa hepimiz b*ku yemiştik. Onu da yapardı bu ayı. IQ'su 145 olarak ölçülen bu soğukkanlı katil, rehab'den çıktığınd 18 yaşındaydı ve annesinin eyalet üniversitesinde çalışması nedeniyle hem bir arabaya hem de evde geçirebileceği bolca boş vakite sahipti. Sapık dürtülerine sahip çıkamayan bu eminegiydiğim, üniversiteye hatta liseye giden onlarca kızı önce acı çektirerek öldrmüş daha sonra da tecavüz etmiştir. Hatta sadece nekrofili olmak yetmiyor, burada öyle iğrenç bir insandan bahsediyoruz ki, Ed Kemper 25 yaşındayken annesini gece uykusunda öldürerek kafasını koparmış ve "Eygptian Rape" olarak bilinen oral yol ile tecavüz olayına girişmiş (evet, annesinin başı koparılmışken oluyor bu) ve yetmezmiş gibi bedenine de tecavüz etmiştir. Irrumatio(egyptian rape) olayını sadece annesi üzerinde değil, bir çok kurbanı üzerinde uygulamış ve konuyla ilgili olarak da "Bütün önemli organlar kafadadır, bilirsiniz, beyin, gözler, ağız.." şeklinde bir açıklama yapmıştır. Annesine yaptıkları bununla da kalmamış, annesinin kafasını duvara asarak ona yaklaşık iki saat civarı bağırarak küfürler yağdırdığını ve dart oynadığını itiraf etmiştir. O gecenin ilerleyen saatlerinde, annesinin bedenine de tecavüz etikten sonra dolabına saklamış ve annesinin en yaın arkadaşını çağırarak aynı rutini kendisi ile de sergilemiştir. Daha sonra annesinin yakın arkadaşının arabsına binerek şehir dğiştirmiş ve saatlerce televizyonda haberlere çıkmayı beklemiştir ancak hiç bir haber göremeyince polisi arayıp kendini ihbar etmiş ve yerini belirtmiştir. Şöyle ki, polis onu ciddiye almayınca arasının iyi olduğu bir polise itirafta bulunup önceki davalardan bilgi vermiş ve katil olduğunu kanıtlamıştır. Bu denli ilginç ve maalesef iğrenç olaylarla nam salmış bir seri katili konu olarak seçmek, risk ister. Çünkü ana karakterimiz, pozisyonu gereği seri katillere empati duymak zorunda, ancak bazen bu çizgi semaptiye kadar da ulaşabiliyor. Öyle ki ilk başlarda hadi anlamayacak kadar kalınsanız da son bölümde anlayabileceğiniz üzere, elinde olmadan bu insanlara sürüklenen ve kendini bir türlü geri çekemeyen birisi Holden Ford. Bizi zorlayan bir konuya sahipler. Lakin bazı şeyleri direkt önümüze sunmak yerine, biz izleyicieri de düşnmeye ve empati kurmaya iten bir yapım bu. Beni sevindiren de tam olarak bu. Yatağa yayılıp, ekrana boş boş bakan bir izleyici kitlesi değil, düşünen kendini olaylara dahil hisseden ve psikolojiyi anlamaya çalışan bir izleyici kitlesi elde etmek istemişler. Çünkü ögeleri altın tepsiyle önüne sunmuyorlar, düşünen izleyici istiyorlar, bu yüzden de çok ses getiren hatta reklamı için belli başlı bir bütçe ayrılan bir yapım da değil bu. Netflix Mindhunter için neredeyse hiç reklam bütçesi ayırmadı bile, öngösterimlerde de sadece iki bölüm izletilmiş olması bunu kanıtlar durumda. Risk almılar ancak iyiki almışlar. Ben çok memnun kaldım. Puanlandırma yapmayacağım ben kritikçi değilim, sadece ekran karşısına geçip bir şeyler saçmalıyor ve yorum yapıyorum kendi çapımda. Katılabilir veya karşı çıkabilirsiniz, hep demişimdir herkesin görüşü farklı olabilir, hatta farklı görüşler olmalıdır, çünkü ne de olsa muhalefet olmadan iktidar parti sadece bir diktatördür. Farklı görüşler olmasa doğruluğun tartışılması oldukça güç olurdu ve hatalarımızı farkedemezdik. Bu nedenle yorumlarınız bizler için değerli. Siz Mindhunter hakkında ne düşünüyorsunuz? Sizce de iyi bir seri miydi yoksa sizin ilginizi yeterince çekemedi mi? Geri dönüşlerinizi bekliyorum. Sağlıcakla ve özellikle de sıcakla kalın. Malum bu yazıda soğuktan hastalıktan vs çok bahsettik, aman diyelim :D Kendinize dikkat edin gençler, siz bize lazımsınız.

Pelerin Dergi - Kasım 2017 #3